Kisah Seorang Pramuria

Versi: Artika

Ning opo, neng ndunyo iki
Wong tansah, anggeguyoni..
Uripku, sing olo iki
Kekancan karo sawijine priyo..

Ning opo, kabeh manungso
Mung ngece, uripe dewe’e..
Nggolek’i sandang pangane,
Sing amung dadi pramuria..

Kabeh mau, ra ono arti kanggoku
Tak anggep mung nggo, nguji imanku..
Amung gusti kang, dadi seksi uripku
Tulus jroning ati, ngrajut katresnanku..

Yo wis ben, kabeh wong ngece
Tumuju, kanggo awakku..
Nanging aku ngikhlasake,
Mergo tresnaku, tulus lan suci..

Kabeh mau, ra ono arti kanggoku
Tak anggep mung nggo, nguji imanku..
Amung gusti kang, dadi seksi uripku
Tulus jroning ati, ngrajut katresnanku..

reff:
Kabeh mau, ra ono arti kanggoku
Tak anggep mung nggo, nguji imanku..
Amung gusti kang, dadi seksi uripku
Tulus jroning ati, ngrajut katresnanku..

Yo wis ben, kabeh wong ngece
Tumuju, kanggo awakku..
Nanging aku ngikhlasake,
Mergo tresnaku, tulus lan suci..
Nanging aku ngikhlasake,
Mergo tresnaku, tulus lan suci..
Nanging aku ngikhlasake,
Mergo tresnaku, tulus lan suci..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *